stolarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;
(2.1) 2. od: stolarzyć
(1.1)
(1.1) Zamówiłem u internetowego stolarza kunsztownie rzeźbioną ramkę na zdjęcie.
(1.1) cieśla
(1.1) rzemieślnik
stół , stolarka , stolarnia , stolarstwo , stolarzenie stolarczyk stołować, stolarzyć stolarski
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
albański: (1.1) marangoz angielski: (1.1) carpenter arabski: (1.1) نجار baskijski: (1.1) zurgin białoruski: (1.1) сталяр bułgarski: (1.1) столар czeski: (1.1) truhlář , stolař dolnołużycki: (1.1) blidaŕ esperanto: (1.1) ĉarpentisto, lignaĵisto, meblisto hebrajski: (1.1) נגר hiszpański: (1.1) carpintero , ebanista jidysz: (1.1) סטאָליער (stoljer) kaszubski: (1.1) stolôrz kataloński: (1.1) fuster litewski: (1.1) stalius łotewski: (1.1) galdnieks macedoński: (1.1) столар niemiecki: (1.1) Tischler norweski (bokmål): (1.1) snekker nowogrecki: (1.1) ξυλουργός , επιπλοποιός , μαραγκός perski: (1.1) نجار portugalski: (1.1) carpinteiro rosyjski: (1.1) столяр szwedzki: (1.1) snickare turecki: (1.1) marangoz tuvalu: (1.1) kāpenitā, kāmuta ukraiński: (1.1) столяр węgierski: (1.1) asztalos wilamowski: (1.1) tyšłer , tyśłer włoski: (1.1) falegname