Schelte ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ostra i głośna słowna krytyka, zganienie (1.2) bura
(1.1-2)Deklinacja rzeczowników die Schelte, Schelte, Schelte, Schelte; Schelten, Schelten, Schelten, Schelten
(1.1) Wegen des Minarett-Verbots droht der Schweiz Schelte von der UNO.wg Tagesanzeiger-Online, 2010 → Z powodu zakazu minaretów Szwajcarii grozi ostra krytyka ze strony ONZ. (1.1) Brasiliens Trainer kommt trotz Schiri-Schelte ohne Strafe davon.wg Spiegel-Online, 2010 → Trener Brazylii uniknie kary mimo ostrej krytyki wobec sędziego. (1.2) Er bekam Schelte vom Vater.Wiktionary.de Schelte → Dostał burę od ojca.
eine Schelte für/wegen etwas → ostra krytyka za coś eine Schelte an etwas/jemanden → ostra krytyka wobec/pod adresem czegoś/kogoś w złożeniach: (rzeczownik)+Schelte → ostra krytyka (czegoś/kogoś) Richterschelte Tadel
schelten