myk () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) szybki ruch, szybka ucieczka (1.2) przemyślny sposób, działaniehttps://www.miejski.pl/slowo-Myk
(1.1)
(1.2)
myk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pleśń
(1.1) myk, myku; myqe, myqet
myk ()
przymiotnik (1.1) miękki (1.2) delikatny, stopniowy, łagodny (o ruchu, kroku) (1.3) giętki, elastyczny (1.4) uległy, pokorny, słaby ( charakter) (1.5) troskliwy, opiekuńczy
(1.1-5) myk, mykt, myke;
(1.1) mykt vann → miękka woda (1.1) mykt stål → miękka stal (= kute żelazo) (1.1) myk trafikant → miękki uczestnik ruchu drogowego (= osoba uczestnicząca w ruchu drogowym, ale nieużywająca pojazdu silnikowego rowerzysta, pieszy) (1.5) myk mann → miękki/delikatny/troskliwy mężczyzna (= mężczyzna popierający równość płci, sprzeciwiający się tradycyjnym rolom płciowym)
(1.1) bløt (1.2) gradvis, forsiktig (1.4) ettergivende, føyelig, ydmyk
(1.1) hard (1.3) stiv
myk ()
myḱḱ
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , komar, komar brzęczący, komar pospolity (1.2) polski motorower marki „Komar”
(1.1-2) myk; mykja
mykla
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Owady