__TOC__ luno ()
rzeczownik (1.1) księżyc
(1.1)
(1.1) Hieraŭ la luno estis vere bela. → Wczoraj księżyc był prawdziwie piękny. (1.1) Galilejo observis la lunojn de Jupitero. → Galileusz obserwował księżyce Jowisza.
(1.1) natura satelito
(1.1) Imiro, Luno
luna surluniĝi Luno la luno ne aŭskultas, kiam hundo ĝin insultas • se forestas la suno, sufiĉas la luno • vespere ĝuu lunon, sed ne serĉu la sunon
(1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Astronomia
luno ()
rzeczownik (1.1) księżyc
lunala
luno ()
czasownik (1.1) zakrzywiać (na podobieństwo księżyca tuż po lub przed nowiem), przybierać/nadawać kształt sierpa
(1.1) lun|o, ~are, ~avi, ~atum
luna , lunatio lunaticus, lunatus
(1.1)