dopalacz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) w silniku turboodrzutowym: urządzenie stosowane do spalania dodatkowego paliwa za turbiną w celu zwiększenia siły ciągu silnika; (1.2) urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego umożliwiające utlenianie palnych składników spalin i zmniejszające ich toksyczność; (1.3) substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym
(1.3) W piątek od rana kontrolerzy skarbowi sprawdzają sklepy z dopalaczami(z Internetu).
(1.3) narkotyk
palić, dopalać , dopalić dopalenie , dopalanie
(1.3) zwykle w
niemiecki: (1.1) Nachbrenner ; (1.2) Nachbrenner ; (1.3) Nachbrenner włoski: (1.1) postbruciatore , postcombustore