undervisning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kształcenie, nauczanie, edukacja
(1.1) en undervisning, undervisningen, undervisninger, undervisningerne
(1.1) Undervisningen foregik primært på grønlandsk helt frem til den nye skolelov i 1950, hvor man oprettede to typer klasser: grønlandsksprogede og dansksprogede. → Naukę prowadzono głównie w języku grenlandzkim aż do nowej ustawy szkolnej w 1950 roku, kiedy to utworzono dwa typy klas: grenlandzkojęzyczne i duńskojęzyczne.
(1.1) undervisningspligt → obowiązek szkolny
undervise underviser
undervisning ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) kształcenie, nauczanie, edukacja
undervisning ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kształcenie, nauczanie, edukacja
undervising
undervisning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kształcenie, nauczanie, edukacja
(1.1) en undervisning, undervisningen;
(1.1) distansundervisning • invandrarundervisning • skolundervisning • åskådningsundervisning
undervisa