aresztowanie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) osadzenie kogoś w areszcie (1.2) zajęcie mienia w celu zabezpieczenia czyichś roszczeń
(1.1-2)
(1.1) Mój kolega zaciągnął się do legii cudzoziemskiej, aby uniknąć aresztowania za popełnione przestępstwo. (1.1) Było to po głośnej aferze aresztowania posłów opozycji i w uszach dźwięczały mi jeszcze tak wyraźnie gorzkie słowa ojca, rozczarowanego boleśnie dyktatorskim posunięciem Piłsudskiego, że odmówiłem.
(1.1) aresztowanie podejrzanego (1.2) aresztowanie statku / okrętu / jachtu
areszt , aresztowany , aresztowana , aresztant , aresztantka aresztować / aresztancki
arabski: (1.1) سجن ,اسر bułgarski: (1.1) арестуване francuski: (1.1) arrestation hiszpański: (1.1) arresto , detención nowogrecki: (1.1) σύλληψη