rączka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: ręka (1.2) mała, drobna ręka (1.3) uchwyt, rękojeść (1.4) pióro (do pisania)
(1.1-3)
(1.1) Śpiewała pełną buzią i głosem, teksty znała, rączkami uprzedzała wszystkie gesty wodzireja – widać, że bywalec. (1.2) Malutka czerwona rączka z palcami grubości zapałki z niespodziewaną siłą ułapiła palec Cesi, a cienkie nóżki, oswobodzone z pieluch, wykonały kilka energicznych kopniaków. (1.3) Kokpit jest tak ciasny, że można do niego wejść tylko na jeden sposób: trzeba mianowicie zawisnąć na rączce śluzy i opaść na fotel.
(1.1) rączyna, rączusia, rączunia
ręcznikowiec , rączęta , ręka , rączyna , ręczny , ręcznik , ręczenie , poręczenie , rączusia , rączunia ręczyć , poręczyć ręczny
całuję rączki • dać ciepłą rączką • prowadzić za rączkę • wydać lekką rączką • z rączki do rączki • złota rączka
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 20.
(1.1) abazyński: (1.3) хва angielski: (1.3) handle, handgrip, grip białoruski: (1.1) ручка ; (1.2) ручка ; (1.3) ручка ; (1.4) ручка czeski: (1.1) ručka ; (1.2) ručka esperanto: (1.1) timoneto; (1.2) timoneto; (1.3) tenilo fiński: (1.3) korva francuski: (1.3) queue hiszpański: (1.3) mango , puño interlingua: (1.1) manetta; (1.3) ansa, corregia, manico łaciński: (1.3) manubrium niemiecki: (1.3) Griff nowogrecki: (1.3) χερούλι rosyjski: (1.1) ручка ; (1.2) ручка ; (1.3) ручка rumuński: (1.3) coadă slovio: (1.3) derzxak (держак) szkocki gaelicki: (1.3) làmh szwedzki: (1.3) handtag tuvalu: (1.3) kau ukraiński: (1.1) ручка ; (1.2) ручка ; (1.3) ручка ; (1.4) ручка włoski: (1.3) manico