__TOC__ erkennen ()
czasownik nierozdzielnie złożony (1.1) rozpoznawać
(1.1) erkent, erkende, heeft erkend
(1.1) Servië erkent Kosovo niet als zijnde een onafhankelijk land. → Serbia nie rozpoznaje Kosowa jako istniejącego niepodległego państwa.
erkenning kennen
er- + kennen
erkennen ()
czasownik nieregularny, nierozdzielnie złożony, przechodni (1.1) rozpoznawać, rozpoznać
(1.1)Wiktionary.de, erkennen (Konjugation), dostęp 29.09.2020 erkenn|en (erkennt), erkannte, erkannt (haben)
(1.1) Ich habe sie nur an der Stimme erkannt. → Rozpoznałem ją tylko po głosie.
(1.1) / an () erkennen
, Erkennen , Erkennung , Erkenntnis erkennbar, erkenntlich
<<
(1.1) (1.1)