knować ()
,
czasownik (1.1) planować, obmyślać potajemnie coś złego, knuć spisek (1.2) obrąbać drzewoSamuel Bogumił Linde Słownik języka polskiego, t. 1, cz. 2: G-L, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1808, s. 1031
(1.1-2)
(1.1) Rad bym ci za to wziąć te złote sploty / I obciąć nożem / Albo knować jakie pieskie psoty / Z aniołem-stróżem…Cyprian Kamil Norwid Beatrix
(1.1) knować intrygę / zdradę / zemstę • knować coś przeciw komuś
(1.1) chytrzyć, intrygować, konszachtować, knuć, namawiać się, roić, snuć intrygi, spiskować, szyć buty, ukartowywać, zmawiać się
knowanie , knowacz , knowie uknować knowany, knowający
angielski: (1.1) scheme, intrigue, plot francuski: (1.1) tramer, cabaler, tisser hiszpański: (1.1) tramar niemiecki: (1.1) aushecken nowogrecki: (1.1) σκευωρώ, μηχανεύομαι rosyjski: (1.1) затевать