__TOC__ flagrant ()
, : ,
przymiotnik (1.1) rażący
flagrancy, flagrance, flagrantness flagrantly
flagrant ()
przymiotnik (1.1) rażący, uderzający, oczywisty
(1) flagrant , flagrante ; flagrants , flagrantes
(1.1) aveuglant, certain, constaté, criant, éclatant, évident, incontestable, indéniable, manifeste, probant, visible, voyant, indéniable, patent, évident
(1.1) contestable, discutable, douteux, hypothétique, incertain
flagrant délit
, flagrantis z
flagrant ()
przymiotnik (1.1) jawny, rażący, jaskrawy
(1.1) flagrant, flagrant, flagranta;
(1.1) uppenbar, påtaglig, skriande