exceptionnel ()
przymiotnik (1.1) wyjątkowy, stanowiący wyjątek (1.2) wyjątkowy, niezwykły, nadzwyczajny, niespotykany
(1) exceptionnel , exceptionnelle ; exceptionnels , exceptionnelles
(1.1) Une période d’une intensité exceptionnelle venait de prendre fin; ma vie, je le savais, allait maintenant me paraître videMichel Houellebecq. → Okres wyjątkowej intensywności dopiero co nadszedł ku końcowi; moje życie, wiedziałem to, będzie mi się teraz jawić puste.
(1) extraordinaire, particulier, spécial (1.2) éminent, inattendu, merveilleux, original, prodigieux, rare, remarquable, sensationnel, spectaculaire, supérieur
(1.2) habituel, ordinaire
exception exceptionnellement