disputa ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika disputer
disputa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dysputa, dyskusja, sprzeczka (1.2) spór, walka, zmagania (o coś)
(2.1) (2.2)
(1) disputas
(1.1-2) zanjar una disputa → rozwiązać sprzeczkę, spór (1.1) no admitir disputa → nie podlegać dyskusji (1.2) disputa territorial → dysputa terytorialna • ser motivo de disputa → być powodem sporu • estar (algo) en disputa → być (coś) spornym lub przedmiotem sporu • estar en disputa (con alguien) (por algo) → być w sporze (z kimś) (o coś)
(1.1) discusión, enfrentamiento, controversia, contienda, trifulca, altercado, chirinola (1.2) enfrentamiento, lucha, pelea, competición, contienda, bronca
(1.1) acuerdo, concordia
disputar, disputarse disputador , disputadora disputable, disputador disputativamente
sin disputa → niewątpliwie, bez wątpienia
disputa ()
rzeczownik (1.1) dyskusja, dysputa (1.2) sprzeczka, kłótnia
disputar
disputa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dysputa, dyskusja, sprzeczka
(2.1) 3. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego (presente do indicativo) czasownika disputar (2.2) 2. czasu teraźniejszego trybu rozkazującego (imperativo) czasownika disputar
disputar
disputa ()
rzeczownik (1.1) dysputa
(1.1) vita, vitatkozás
disputálás disputál
disputa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dysputa
(1.1) discussione, dibattito
disputare