wiadomo () , ,
czasownik modalny (1.1) w wypowiedziach twierdzących: jest pewne, oczywiste, jasne (1.2) w wypowiedziach przeczących: wyraża krytyczny stosunek mówcy (1.3) w wypowiedziach twierdzących, przeczących i pytających: znane są szczegóły, jest rzeczą znaną
(1.1-2) (1.3)
(1.1) Wiadomo co teraz będzie. (1.1) Wiadomo - im nie można ufać. (1.2) Zatrudnili nie wiadomo kogo, a teraz się dziwią, że terminy nie dotrzymane. (1.3) Wiadomo tylko, że mieszkał w tej okolicy. (1.3) Nie wiadomo, co było później. (1.3) Czy może wiadomo, co się potem stało? (1.3) Wiadomo było, że będzie afera, ale nikt nie spodziewał się, że aż taka. (1.3) Niech w końcu będzie wiadomo, kto w tej firmie za co odpowiada.
(1.1-2) Nawet jeśli wypowiedź dotyczy przyszłości lub przeszłości, „wiadomo” jest w czasie teraźniejszym. (1.1-3) Występuje zawsze bez podmiotu.
(1.1) o ile komuś wiadomo → zgodnie z czyjąś wiedzą • jak wiadomo → jest pewne, oczywiste, jasne • z kimś, czymś nie wiadomo → ktoś, coś jest nieprzewidywalny/nieprzewidywalne
(1.1) ewidentnie, oczywiście, w oczywisty sposób
powiadamianie , powiadomienie
nie wiadomo, kto z brzegu → nie wiadomo, kto pierwszy umrze
angielski: (1.1) it goes without saying, needless to say, it is a well-known fact/it is a common knowledge; (1.3) w przeczeniach: there is no telling, there is no knowing, there is no saying, nobody knows esperanto: (1.1) sciate, estas sciate, oni scias niemiecki: (1.3) man weiß (nicht) rosyjski: (1.1) известно, ведомо ukraiński: (1.1) відомо