zetrzeć w proch ()
, ,
fraza czasownikowa przechodnia dokonana (1.1) unicestwić, zniszczyć, pokonać doszczętnie, odnieść całkowite zwycięstwo
(1.1) odmienny tylko czasownik, , reszta nieodmienna ()
(1.1) Łatwo bóstwom, w szerokim niebie mieszkającym, Bądź w proch zetrzeć człowieka, bądź stawić na szczycie!Homer: Odyseja. Pieśń XVI (w przekładzie Lucjana Siemieńskiego)
(1.1) zetrzeć w pył, zrównać z ziemią, zetrzeć na miazgę, zrobić z kogoś miazgę, zmieść z powierzchni ziemi
(1.1) trzeć aż coś stanie się prochem
(1.1) czasownik jest wariantywny (może być także: roznieść, zemleć, rozbić, zniszczyć, zmiażdżyć itp.), przyimek także (może być: na lub w)
hiszpański: (1.1) hacer polvo rosyjski: (1.1) стереть в табак