__TOC__ penitent ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba przystępująca do sakramentu spowiedzi świętej; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) ostra, pionowa forma lodu powstała w wyniku sublimacji lodowca;
(1.1) (2.1)
(1.1) Od wewnętrznego przygotowania (dyspozycji) penitenta zależy ważność przyjętego sakramentu. (2.1) Na ścianie w pokoju podróżnika wisiało zdjęcie pola penitentów w Argentynie.
penitencjał , penitencjaria , penitencjarnia , penitencjaryzm , penitencjarz , penitencjarność penitentka penitencjarny penitencjarnie
→ żałujący
białoruski: (1.1) спаведнік hiszpański: (1.1) penitente interlingua: (1.1) penitente włoski: (1.1) penitente
penitent ()
przymiotnik (1.1) skruszony, żałujący za grzechy
penitence penitential, penitentiary penitently