głuchoniemy () , ,
przymiotnik (1.1) niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba głuchoniema (1.1)
(1.1) (2.1)
(1.1) Osoby głuchonieme często intensywnie wykorzystują telefon komórkowy – wysyłają SMS-y. (1.1) Dla Głuchych słyszący są głuchoniemi, bo nie umieją migać. (2.1) Część osób Głuchych uważa słowo głuchoniemy za obraźliwe, bo tzw. głuchoniemi wydają przecież dźwięki, mogą też porozumiewać się językiem migowym. (2.1) W czasie wojny istniał w ramach AK pluton głuchoniemych.
(1.1) kaleki (2.1) inwalida, kaleka
głuchoniemota
spotykana od 1. połowy XIX wieku kalka i
angielski: (1.1) deaf and dumb, deaf mute, deaf-mute, d&d arabski: (1.1) أصم أبكم baskijski: (1.1) gor-mutu; (2.1) gor-mutu białoruski: (1.1) глуханямы; (2.1) глуханямы bułgarski: (1.1) глухоням; (2.1) глухоням czeski: (1.1) hluchoněmý duński: (1.1) døvstum esperanto: (1.1) surdmuta; (2.1) surdmutulo francuski: (1.1) sourd-muet; (2.1) sourd-muet hiszpański: (1.1) sordomudo; (2.1) sordomudo niemiecki: (1.1) taubstumm nowogrecki: (1.1) κωφάλαλος; (2.1) κωφάλαλος polski język migowy: rosyjski: (1.1) глухонемой; (2.1) глухонемой słowacki: (1.1) hluchonemý; (2.1) hluchonemý ukraiński: (1.1) глухонімий; (2.1) глухонімий włoski: (1.1) sordomuto; (2.1) sordomuto