dziedziniec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;
(1.1)
(1.1) Największy z dziedzińców Uniwersytetu Wileńskiego to Dziedziniec Wielki.
(1.1) podwórzec
(1.1) plac
(1.1) atrium, patio, perystyl, spacerniak, wirydarz
dziedzińczyk dziedzińcowy
Zapożyczenie z języków wschodniosłowiańskich, → 'twierdza wewnętrzna; miejsce schronienia dla osób, które nie biorą udziału w obronie grodu' (pierwotnie: 'miejsce przeznaczone dla dzieci'). Zobacz też: , → 'centralna obwarowana część grodu w dawnej Rusi'.
angielski: (1.1) bailey arabski: (1.1) ساحة , فناء baskijski: (1.1) patio, barla białoruski: (1.1) дзядзінец chiński standardowy: (1.1) 庭院 (tíngyuàn) chorwacki: (1.1) dvorište czeski: (1.1) nádvoří duński: (1.1) gård esperanto: (1.1) korto fiński: (1.1) pihamaa francuski: (1.1) cour , préau hiszpański: (1.1) patio kataloński: (1.1) pati koreański: (1.1) 안뜰 litewski: (1.1) kiemas łaciński: (1.1) propatulum łotewski: (1.1) pagalms niderlandzki: (1.1) binnenplaats /, binnenhof niemiecki: (1.1) Innenhof , Vorhof norweski (bokmål): (1.1) borggård nowogrecki: (1.1) αίθριο , περίβολος portugalski: (1.1) pátio rosyjski: (1.1) двор słowacki: (1.1) nádvorie szwedzki: (1.1) gårdsplan turecki: (1.1) avlu ukraiński: (1.1) дідинець wietnamski: (1.1) sân trong