ostentacyjnie () , ,
przysłówek (1.1) od przymiotnika → ostentacyjny
(1.1)
(1.1) Generał był Polakiem i ostentacyjnie zawsze mówił po polsku, nawet w urzędach. Znać było w jego wymowie pewne zacięcie i akcent rosyjski, ale ów akcent pasował jakoś do jego wyniosłej figury, do grubej kurty szczególnego kroju, okrągłej czapki z czerwonym lampasem i niebywałej wielkości daszkiem, do sukiennych kamaszów i siwych podkręconych wąsów.
(1.1) wyjść ostentacyjnie • ziewnąć ostentacyjnie
(1.1) demonstracyjnie, manifestacyjnie, na pokaz
(1.1) dyskretnie
ostentacja , ostentacyjność ostentacyjny
angielski: (1.1) ostentatiously, pointedly