destrukcyjny ()
, ,
przymiotnik (1.1) mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury
(1.1)
(1.1) Nadużywanie alkoholu ma destrukcyjny wpływ na osobowość człowieka.
(1.1) destruktywny, niszczycielski
(1.1) konstruktywny, konstrukcyjny, twórczy
destrukcja , destruktor , destrukcyjność dekonstruować, destruować destruktywny, zdestruowany destrukcyjne, destrukcyjnie
angielski: (1.1) destructive arabski: (1.1) مدمر białoruski: (1.1) дэструктыўны duński: (1.1) destruktiv, ødelæggende fiński: (1.1) tuhoisa, destruktiivinen francuski: (1.1) destructif hiszpański: (1.1) destructivo kataloński: (1.1) destructiu łaciński: (1.1) destructivus, calamitosus, damnosus, destructivus, exitiabilis, exitialis, exitiosus, fatifer, funestus, internecivus, mortifer, pemeptorius, perniciabilis, pernicialis, perniciosus, pestifer niemiecki: (1.1) zerstörerisch, zerstörend, destruktiv norweski (bokmål): (1.1) destruktiv norweski (nynorsk): (1.1) destruktiv nowogrecki: (1.1) καταστρεπτικός, καταστροφικός portugalski: (1.1) destrutivo rosyjski: (1.1) деструктивный, разрушительный szwedzki: (1.1) destruktiv ukraiński: (1.1) деструкти́вний