__TOC__ recht ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) prawo, zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem (1.2) prawo, przywilej, zezwolenie na coś przymiotnik (2.1) prosty
(1.2) rechten;
(1.2) onrecht, plicht (2.1) krom, scheef
recht hebben op
recht ()
przymiotnik (1.1) prawy (po prawej stronie) (1.2) prawy, słuszny (1.3) właściwy, odpowiedni
(1.1-3) (1.1)
(1.1) Das Schwimmbad ist auf der rechten Seite. → Basen jest po prawej stronie. (1.2) Du hast recht/RechtDuden online, Beispiele der Neuschreibungen, ich soll das nicht tun. → Masz rację, nie powinienem tego robić.
(1.1) link
Recht
Po reformie pisowni w zwrotach recht behalten/bekommen/haben/geben obok pisowni małą literą dopuszczalna jest również pisownia dużą literą (Recht behalten/bekommen/haben/geben).