__TOC__ potomek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk) rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) język, który w wyniku powolnych zmian, zastąpił język wcześniejszy, bez naruszania przekonania społeczeństwa, że mówi ciągle tym samym językiem (2.2) słowo, forma lub fraza w jednym języku, która wywodzi się z odpowiednika w języku przodkowym
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Król martwił się brakiem męskiego potomka. (2.1) Obecnie istnieje jeszcze prawdopodobny potomek języka albano-kaukaskiego – język udi, którym posługuje się ok. 8 tys. ludzi, głównie w Azerbejdżanie. (2.1) Mówimy, że języki romańskie są potomkami języka łacińskiego, a jednocześnie przyjmujemy, że istnieje jeden tylko język helleński, tj. greka (współczesna). (2.2) Potomkami tego prasłowiańskiego przymiotnika są czasowniki LUBOWAĆ SIĘ (w czymś) i oczywiście LUBIĆ.
(1.1) ablegierek, zstępny, descendent (2.1) kontynuant (2.2) kontynuant
(1.1) przodek, antenat, ascendent
(1.1) potomstwo, rodzina
potomstwo , potomność potomkini potomny
angielski: (1.1) descendant, offspring, scion; (2.1) descendant; (2.2) descendant arabski: (1.1) ابن, خلف, ولد, عقب białoruski: (1.1) нашчадак bułgarski: (1.1) потомък chiński standardowy: (1.1) 子 (zǐ) czeski: (1.1) potomek esperanto: (1.1) posteulo, ido francuski: (1.1) descendant hiszpański: (1.1) descendiente , vástago interlingua: (1.1) descendente; (2.1) descendente; (2.2) descendente japoński: (1.1) 仔 niderlandzki: (1.1) afstammeling niemiecki: (1.1) Nachkomme nowogrecki: (1.1) απόγονος , τέκνον pendżabski: (1.1) ਔਲਾਦ rosyjski: (1.1) потомок , наследник słowacki: (1.1) potomok staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) чѧдо (čędo), сꙑнъ (synŭ) szwedzki: (1.1) avkomling
potomek ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) potomek
(1.1)
potomkyně, potomstvo