konkubent () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna żyjący z kobietą bez oficjalnego zawarcia związku małżeńskiego
(1.1)
(1.1) Na ławie oskarżonych siedzieli zabójczyni dziecka i jej konkubent.
(1.1) konkubin; narzeczony; nieślubny
(1.1) partner
konkubinat , konkubin konkubina
Zarówno forma "konkubin", jak i "konkubent" są językowo poprawne.Maciej Malinowski, Obcy język polski
angielski: (1.1) domestic partner baskijski: (1.1) ohaide esperanto: (1.1) konkubo rosyjski: (1.1) сожитель słowacki: (1.1) súložník