pozorny ()
,
przymiotnik (1.1) nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego (1.2) okazały (1.3) ostrożny
(1.1)
(1.1) Jako specjalista w zakresie pozornych przeżyć idol zachęca innych do utożsamienia się z życiem pozornym i płytkimGuy Debord: Społeczeństwo spektaklu, s. 56. PiW Warszawa 2006..
(1.1) ciężar pozorny • obraz pozorny
(1.1) fałszywy, iluzoryczny, nierealny, nierzeczywisty, rzekomy, sztuczny, trefny, złudny
pozornik , pozór , pozorność , pozoracja , pozoranctwo , pozorant , pozorantka , pozorowanie , upozorowanie pozorować , upozorować pozoracyjny pozornie, pozoracyjnie
(1.3) angielski: (1.1) factitious, ostensible, apparent esperanto: (1.1) ŝajna francuski: (1.1) fictif, apparent, illusoire łaciński: (1.1) mendax niemiecki: (1.1) angeblich rosyjski: (1.1) ложный, мнимый ukraiński: (1.1) позірний