wspaniałomyślność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha, tego kto jest wspaniałomyślny; cecha tego, co jest wspaniałomyślne
(1.1)
(1.1) Nowela ta stanowi pierwszy w literaturze wyraz hiszpańskiego ideału nazywanego caballeria i charakteryzującego się połączeniem odwagi i śmiałości w stosunku do mężczyzn z wspaniałomyślnością i uczynnością w stosunku do kobiet.
(1.1) wielkoduszność, łaskawość
(1.1) małoduszność, małostkowość, drobnostkowość
(1.1) szlachetność
(1.1) hojność, litościwość
wspaniałomyślny wspaniałomyślnie
angielski: (1.1) generosity białoruski: (1.1) велікадушнасць francuski: (1.1) générosité rosyjski: (1.1) великодушие