małdrzyk () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od małdrAleksandra Cieślikowa, Maria Malec, Kazimierz Rymut (red.) „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych”, Pracownia Antroponimiczna IJP PAN, Kraków 1997, ISBN 8385579745 (1.2) rodzaj deseru, mały serek ze słodkiego mleka zwarzonego podpuszczką; (1.3) placuszek z białego sera utartego z jajami i smażonego na oleju, najczęściej podawany na słodko (1.4)
(1.1-4)
(1.2) Miał w teatrum kredens gustownie ozdobny, z cukrawi, limonadami, było dla amatorów wino i różne łakocie, szczególniej smaczne były małdrzyki z konfektami, w których sam król Imć i inni panowie wielce sobie gustowaliPiotr Jaxa Bykowski „Dwór królewski w Grodnie. Epizod biograficzny (1795-1797)”, Geberthner i Wolff, Warszawa 1884, s. 99. (1.3) Małdrzyki smaż z obu stron, podawaj posypane cukrem„Krakowskie małdrzyki z owocami lub konfiturą”, serwis Ugotuj.to, dostęp 2022-06-05. (1.4) Na moją prośbę usiadła na krześle naprzeciw, składając dłonie w małdrzyk niczym panienka z pensjiKonrad T. Lewandowski „Bo kombinerki były brutalne”, Fanrasmagrion, Warszawa 2010, ISBN 9788392554080, s. 105.
(1.3) zwykle w
(1.3) małdrzyk krakowski / litewski
(1.2) mądrzyk, mędrzyk, mondrzyk
(1.1) miara (1.2) serniczek (1.3) placek (1.4) gest
małdr , małdrat
ręce w małdrzyk
, dawna miara zbożowa równa około 12 korcy