fint ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) (często w grach sportowych) finta, zwód, fortel, podstęp przysłówek (2.1) : świetnie; czysto; drobno; wytwornie
(3.1)
(1.1) en fint, finten; finter, finterna (2.1) fint;
(2.1) Jag mår fint! → Czuję się świetnie!
(1.1) gå på en fint → dać się zwieść (2.1) göra fint i rummet → posprzątać pokój; zrobić ładnie w pokoju
(1.1) skenmanöver, knep, list, trick
(1.1) finta (2.1) fin
(2.1) → świetny; czysty; drobny; wytworny + …tworzy przysłówek