okolicznik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) część zdania określająca czasownik; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ktoś z okolicy
(1.1) (2.1)
(1.1) W zdaniu „Czytał książkę z wielkim zainteresowaniem”, wyrażenie „z wielkim zainteresowaniem” pełni funkcję okolicznika.
bezokolicznik , okolica , okoliczność okolicznikowy, okolicznościowy, okoliczny
angielski: (1.1) adverbial baskijski: (1.1) osagarri zirkunstantzial białoruski: (1.1) акалічнасць bułgarski: (1.1) обстоятелство duński: (1.1) adverbial hiszpański: (1.1) complemento circunstancial kazachski: (1.1) пысықтауыш niemiecki: (1.1) Adverbialbestimmung nowogrecki: (1.1) προσδιορισμός rosyjski: (1.1) обстоятельство szwedzki: (1.1) adverbial węgierski: (1.1) határozó włoski: (1.1) avverbiale