wymioty ()
, ,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną; (1.2) wymiociny, to co zostało zwymiotowane
(1.1-2) ,
(1.1) Bulimia jest chorobą psychosomatyczną, w której chory wywołuje wymioty, by zwrócić jedzenie, które zjadł.
(1.1) zbierać się na wymioty • środek na wymioty
(1.1) torsje (1.2) wymiociny, rzygi
wymiociny , wymiotnica , wymiotowanie , zwymiotowanie wymiotować , zwymiotować wymiotny wymiotnie
angielski: (1.1) vomiting arabski: (1.1) قيء baskijski: (1.1) oka, okada; (1.2) oka, okada czeczeński: (1.1) ӏеттор duński: (1.1) opkastning , opkast ; (1.2) opkast , bræk gudźarati: (1.1) ઉલટી (ulaṭī) hiszpański: (1.1) vómito ; (1.2) vómito kazachski: (1.1) құсық; (1.2) құсық luo: (1.1) ng'ok niemiecki: (1.1) Erbrechen norweski (bokmål): (1.1) oppkast ; (1.2) oppkast norweski (nynorsk): (1.1) oppkast ; (1.2) oppkast nowogrecki: (1.1) εμετός ; (1.2) εμετός polski język migowy: rosyjski: (1.1) рвота ; (1.2) блевотина starogrecki: (1.1) ἔμετος ; (1.2) ἔμεσμα