nadrzędny ()
, ,
przymiotnik (1.1) zajmujący w stosunku do innych wyższą pozycję (1.2) występujący w związku zależności jako element, któremu inny (podrzędny) jest podporządkowany
(1.1-2)
(1.1) Jest jednak rzeczą znamienną, że retoryce i gramatyce humaniści przyznawali rolę nadrzędną, rolę hegemona nad filozofią i moralnością, prawem i medycyną. (1.1) Drugim nadrzędnym celem jest utrzymanie funkcji ekologicznych środowiska przyrodniczego.
(1.2) zdanie nadrzędne
(1.1-2) podrzędny
podrząd , nadrzędność nadrzędnie
angielski: (1.1) superior; (1.2) main esperanto: (1.1) supera polski język migowy: