komunikator ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) środek komunikacji (1.2) środek masowego przekazu (1.3) program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów pomiędzy komputerami; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ktoś komunikatywny, mający zdolność skutecznego docierania do odbiorcy w procesie porozumiewania (2.2) nadawca komunikatu
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) Zapadł się strop w korytarzu dostępowym w ambulatorium – melduje oficer pokładowa Serenity Meeks, dotykając komunikatora.
(1.2) komunikator masowy • komunikator zawodowy
(1.3) komunikator internetowy
komunikacja , komunikat , komunikowanie , zakomunikowanie , komunikatywność , niekomunikatywność , komunikacik skomunikować, komunikować , zakomunikować komunikacyjny, komunikatywny, niekomunikatywny komunikatywnie, niekomunikatywnie
angielski: (1.3) messenger, instant messenger, IM baskijski: (2.1) komunikatzaile kaszubski: (1.3) kòmùnikator niemiecki: (1.3) Kommunikationsprogramm polski język migowy: