nowożytny ()
, ,
przymiotnik (1.1) od: nowożytność: należący do nowożytności, określający nowożytność, używany w związku z nowożytnością
(1.1)
(1.1) Pozytywizm jest szczególnie typową postawą nowożytnego okresu. Ale nie tylko on. Nowożytny jest racjonalista Descartes z racji swej metody i apriorysta Kant z racji epistemologicznego nastawienia swej filozofii.
(1.1) czasy / igrzyska olimpijskie / państwo nowożytne • historia / sztuka / nauka / literatura / epoka / demokracja nowożytna • okres / teatr / język / świat nowożytny
(1.1) nowoczesny, współczesny
(1.1) starożytny
nowożytnik , nowożytność, ponowożytność, postnowożytność ponowożytny, postnowożytny
(1.1)
angielski: (1.1) modern czeski: (1.1) novověký hiszpański: (1.1) moderno kaszubski: (1.1) nowòżëtny niemiecki: (1.1) neuzeitlich