atrybut () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś
(1.1)
(1.1) Atrybutem największego z greckich bogów – Zeusa, zwanego gromowładnym – był piorun. (1.1) Atrybutem Neptuna był trójząb, którym wzburzał morze i wstrząsał ziemią. (1.1) Ta płyta była w moim środowisku tak niezbędnym atrybutem dojrzewania jak trądzik i masturbacja.
(1.1) mieć/posiadać atrybut
atrybucik , atrybucja
,
angielski: (1.1) attribute białoruski: (1.1) атрыбут bułgarski: (1.1) атрибут duński: (1.1) attribut / esperanto: (1.1) atributo francuski: (1.1) attribut hiszpański: (1.1) atributo interlingua: (1.1) attributo kataloński: (1.1) atribut niemiecki: (1.1) Attribut , Wesensmerkmal norweski (bokmål): (1.1) attribut norweski (nynorsk): (1.1) attribut portugalski: (1.1) atributo rosyjski: (1.1) свойство, атрибут szwedzki: (1.1) attribut ukraiński: (1.1) атрибут , властивість