utmost ()
przymiotnik (1.1) skrajny (największy, najwyższy, najdalszy, szczytowy) (1.2) ostateczny, ostatni rzeczownik niepoliczalny (2.1) the utmost kraniec, najwyższy stopień
(1.1) utmost care • utmost good faith
(1.1) uttermost, farthermost, farthest, furthermost, furthest, outermost, outmost, remotest, ultimate, extreme (1.2) uttermost, ultimate, extreme (2.1) maximum
(1.1) inmost, innermost, nearest (1.2) inmost, innermost
utmostly
to the utmost → w najwyższym stopniu do one's utmost → zrobić co się da, poruszyć niebo i ziemię of utmost importance → najwyższej wagi
, przeróbka , z , st. najw. od (równoważne dzisiejszemu out) używane co najmniej od XII wieku