__TOC__ narta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;
(1.1)
(1.1) Na wyprzedaży kupiłam nowe narty i buty narciarskie.
(1.1) narty biegowe / carvingowe / zjazdowe • narty wodne • jeździć na nartach
(1.1) łyżMikołaj Rudnicki, Juliusz Zborowski, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów, „Język Polski” nr 7/1913, s. 215.
narciarstwo , narty , narciarz , narciarka , nartnik narciarski
(1.1) lub
angielski: (1.1) ski baskijski: (1.1) eski czeski: (1.1) lyže czukocki: (1.1) тэгыԓгын duński: (1.1) ski esperanto: (1.1) skio hiszpański: (1.1) esquí jidysz: (1.1) נאַרטע (narte) norweski (bokmål): (1.1) ski / norweski (nynorsk): (1.1) ski nowogrecki: (1.1) σκι rosyjski: (1.1) лыжа słowacki: (1.1) lyže wilamowski: (1.1) ski włoski: (1.1) sci
narta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) narta