być w stanie () , ,
fraza czasownikowa nieprzechodnia (1.1) móc, potrafić
(1.1)
(1.1) Roosevelt utracił władzę w nogach, ale dzięki rehabilitacji był w stanie utrzymać się na nich przez pewien czas (większość przemówień wygłaszał stojąc). (1.1) Nawet doświadczone pielęgniarki nie były w stanie na to patrzeć.
(1.1) być w stanie + bezokolicznik
(1.1) móc, potrafić
angielski: (1.1) be able to chiński standardowy: (1.1) 会 (huì), 起 (qǐ) duński: (1.1) være i stand til, evne, kunne, formå esperanto: (1.1) povi norweski (bokmål): (1.1) være i stand til norweski (nynorsk): (1.1) vere i stand til rosyjski: (1.1) быть в состоянии