fauna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;
(1.1)
(1.1) Fauna abisalu cechuje się zanikiem lub nadmiernym rozwojem narządów wzroku w postaci organów świetlnych, wytworzeniem delikatnych narządów dotyku oraz niezwykłymi kształtami.
(1.1) fauna Karpat / Polski / Sudetów • fauna lądowa / morska
(1.1) makrofauna, ornitofauna, awifauna
(1.1) zwierzę
makrofauna , faunista , faunistka , faunistyka , Faun faunistyczny, faunowy
angielski: (1.1) fauna baskijski: (1.1) fauna białoruski: (1.1) фауна bułgarski: (1.1) фауна chiński standardowy: (1.1) 动物 (dòngwù) czeski: (1.1) fauna esperanto: (1.1) bestaro, faŭno francuski: (1.1) faune galicyjski: (1.1) fauna hiszpański: (1.1) fauna islandzki: (1.1) dýraríki niemiecki: (1.1) Fauna nowogrecki: (1.1) πανίδα rosyjski: (1.1) фауна słowacki: (1.1) fauna ukraiński: (1.1) фауна węgierski: (1.1) állatvilág, fauna włoski: (1.1) fauna
fauna ()
rzeczownik (1.1) faunaMcKay's English-Polish/Polish-English dictionary, Jan Stanisławski. Random House, New York, 1988, s. 138, ISBN 0-8129-1691-3.
fauna ()
rzeczownik (1.1) fauna
fauna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fauna
(1.1)
faunistický
fauna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fauna
fauna ()
rzeczownik (1.1) fauna
fauna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fauna
(1.1)
faunistika faunistický faunisticky
fauna ()
rzeczownik (1.1) fauna
(1.1) állatvilág
fauna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fauna
(1.1) fauna; faune
(1.1) ittiofauna • limnofauna • macrofauna • mesofauna • microfauna • ornitofauna • speleofauna
(1.1) animali
faunistica faunistico