omieszkać ()
, ,
czasownik dokonany (1.1) tylko w stałym połączeniu → nie omieszkać (1.2) zaprzepaścić okazję, opuścić coś, zaniedbać, nie dopilnować (1.3) spóźnić się, zamarudzić, nie zdążyć (1.4) nie stawić się na rozprawę (1.5) zamieszkać
(1.1-5)
(1.1) Nie omieszkam powiedzieć mamie, że stłukłeś szybę. (1.2) Omieszkałeś lata, nie masz chleba; omieszkałeś targu, niczego nie dostaniesz.Piotr Skarga za (1.3) Płakać będą na ostatnim sądzie, iż już do zbawienia omieszkali.
(1.2) zaniedbać, zaniechać
(1.1-4) omieszka , omieszkanie , omieszkałość omieszkiwać (1.5) mieszkanie omieszkiwać , mieszkać , pomieszkiwać , zamieszkać , zamieszkiwać omieszkały
(1.1) (1.2) (1.3) (1.4) + stawić się (1.5)