wawrzyn ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) drzewo lub krzew, , z rodziny wawrzynowatych; (1.2) wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie (1.3) nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie (1.4) element zdobniczy w kształcie stylizowanych liści wawrzynu (1.1) stosowany np. w architekturze i medalierstwie
(1.1-4)
(1.1) Wawrzyn szlachetny uprawiany jest w krajach południowej Europy. (1.2) W igrzyskach delfickich dekorowano wawrzynem głowy zwycięzców. (1.3) Pycha — to karłów zbuntowanych siła — / Wawrzyn jej zwycięstw na krótko wawrzynem.Zygmunt Krasiński, Dzień dzisiejszy w: Poezye Zygmunta Krasińskiego, tom 3, wyd. F. A. Brockhaus, Lipsk 1863, s. 131 (1.4) Awers monety ozdobiony jest orłem i wawrzynami.
(1.1) laur, drzewo bobkowe (1.2) laur (1.3) laur (1.4) laur
(1.1) wawrzyn szlachetny
Wawrzyniec , wawrzynowate , wawrzynowce wawrzynek wawrzynowy, wawrzynowaty, Wawrzyńcowy
angielski: (1.1) laurus, laurel; (1.2) laurel; (1.3) laurel arabski: (1.1) غار bułgarski: (1.1) лавър ; (1.3) лавър esperanto: (1.1) laŭro; (1.2) laŭro; (1.3) laŭro; (1.4) laŭro fiński: (1.1) laakeri francuski: (1.1) laurier hiszpański: (1.1) laurel ; (1.2) laurel ; (1.3) laurel , lauro jidysz: (1.1) לאָרבערבוים (lorberbojm); (1.2) לאָרבערקראַנץ (lorberkranc); (1.3) לאָרבערקראַנץ (lorberkranc); (1.4) לאָרבערקראַנץ (lorberkranc) kataloński: (1.1) llorer niemiecki: (1.1) Lorbeeren nowogrecki: (1.1) δάφνη perski: (1.1) غار turecki: (1.1) defne węgierski: (1.1) babér, babérfa; (1.2) babérkoszorú, babér