giaur ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) () muzułmańskie określenie innowiercy, szczególnie chrześcijanina
(1.1)
(1.1) …korsarstwo u Maurów nie było wcale rzeczą hańbiącą, ale czynem bohaterskim, rycerskim. Więc sami nawet członkowie rodziny sułtańskiej wysyłali statki na chwytanie i łupienie giaurów (psów chrześcijańskich)Daniel Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, tłum. Władysław Ludwik Anczyc.. (1.1) Ci prawdziwi synowie pustyni witali nas wszędzie z radością, i z wschodnią iście gościnnością przyjmowali w swych namiotach. Znają oni wszyscy Blunta, uważają go za swojego, a nienawidząc wszystkiego co angielskie, pokochali tego giaura, który sercem i duszą do nich przylgnąłJózef Mikołaj Potocki: Notatki myśliwskie z Indyi..
(1.1) kafir, Anna Tyrpa, Giaury, goje, gadzie i gorole – my i reszta świata, w: Historia języka, dialektologia, onomastyka w nowych kontekstach interpretacyjnych pod red. Renaty Przybylskiej, Macieja Raka, Agaty Kwaśnickiej-Janowicz, Wydawnictwo UJ, Kraków 2018, s. 221. dziaur, dżaur,dżawr, gawur, gaur, kaur
giaurski
(1.1) < (gâvur) → niemuzułmanin < (gaur), (gabr) → niewierny, czciciel ognia, wyznawca zoroastryzmu lub
(1.1)
angielski: (1.1) giaour białoruski: (1.1) гяур bułgarski: (1.1) гяур , гяурин francuski: (1.1) giaour niemiecki: (1.1) Giaur rosyjski: (1.1) гяур słowacki: (1.1) ďaur , džaur turecki: (1.1) gâvur ukraiński: (1.1) гяур