__TOC__ πέτρα ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kamień (1.2) skała
(1.1) πέτρα, πέτρας, πέτρα, πέτρα; πέτρες, πετρών, πέτρες, πέτρες
Πέτρος , πετραδάκι , πετράδι , πετριά , πέτρωμα πετρούλα πετρώνω πετρένιος, πέτρινος, πετρώδης πετρο-
δεν έμεινε πέτρα πάνω στην πέτρα → kamień na kamieniu nie został δεν άφησε πέτρα πάνω στην πέτρα → nie zostawić kamienia na kamieniu η πέτρα του σκανδάλου → kamień obrazy κάνω πέτρα την καρδιά μου → mieć serce z kamienia με παίρνουν με τις πέτρες όποια πέτρα κι αν σηκώσεις θα τον βρεις από κάτω πιάνω την πέτρα και γίνεται χρυσάφι είμαι χρυσοχέρης (zazwyczaj w trzeciej osobie) ρίχνω μαύρη πέτρα (πίσω μου) στίβω την πέτρα (zazwyczaj w trzeciej osobie) το ξέρουν και οι πέτρες
(1.1-2)
πέτρα ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skała (1.2) kamień budowlany
→ przechodzić, prowadzić
(1.1) inna pisownia πέτρη