kolczyk ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu, (1.2) znakowana blaszka umieszczana w przekłutym uchu zwierzęcia (1.3) część bloku ładunkowego na statku służąca do zamocowania stałego końca liny
(1.1-3)
(1.1) Moja siostra do wieczorowych kreacji lubi zakładać na uszy duże kolczyki. (1.2) Według obowiązującego prawa zwierzęta hodowlane powinny być oznakowane za pomocą kolczyka.
(1.1-2) kolczyk w + • kolczyk na +
(1.1) złoty / srebrny / stalowy / niklowany kolczyk • kolczyk w uchu / w języku / w wardze / w pępku / w sutku / w brwi / w nosie / na genitaliach • kolczyk z cyrkonią / z diamentem / z agatem / ze szkiełkiem / …
(1.1) zausznica
kolczykowanie , kolczykownica , kolec kolczykować , zakolczykować kolczykowy, wykolczykowany
albański: (1.1) vath angielski: (1.1) earring arabski: (1.1) قرط, حلقة baskijski: (1.1) belarritako białoruski: (1.1) завушніца chiński standardowy: (1.1) noszony w uchu: 耳环 (ěrhuán) czeski: (1.1) náušnice duński: (1.1) ørering , ørenring , øresmykke ; (1.2) øremærke esperanto: (1.1) orelringo estoński: (1.1) kõrvarõngas fiński: (1.1) korvakoru francuski: (1.1) boucle d'oreille gudźarati: (1.1) કડી (kaḍī) hiszpański: (1.1) pendiente , arete ; (1.2) crotal kaszubski: (1.1) ùsznica kataloński: (1.1) arracada kazachski: (1.1) сырға litewski: (1.1) auskaras niemiecki: (1.1) Ohrring nowogrecki: (1.1) σκουλαρίκι ; (1.2) ενώτιο rosyjski: (1.1) серьга słowacki: (1.1) náušnica suahili: (1.1) hereni szwedzki: (1.1) örhänge turecki: (1.1) küpe tuvalu: (1.1) ligi ukraiński: (1.1) сере́жка węgierski: (1.1) fülbevaló wilamowski: (1.1) üryngla włoski: (1.1) orecchino