bezrobotny () , ,
przymiotnik (1.1) bez pracy, bez zajęcia rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba bez pracy
(1.1) (2.1)
(2.1) Powiatowy urząd pracy organizuje zajęcia aktywizacyjne dla osób bezrobotnych i poszukujących pracy.
(2.1) zasiłek dla bezrobotnych
(2.1)
(1.1) zatrudniony
bezrobocie bezrobotna
albański: (1.1) papunë; (2.1) papunë angielski: (1.1) unemployed, jobless arabski: (1.1) عاطل (ʿāṭil) baskijski: (1.1) langabe; (2.1) langabe, langabetu białoruski: (1.1) беспрацоўны (bespracoŭny); (2.1) беспрацоўны (bespracoŭny) czeczeński: (1.1) болх боцург czeski: (1.1) nezaměstnaný duński: (1.1) arbejdsløs; (2.1) arbejdsløs esperanto: (1.1) senlabora; (2.1) senlaborulo estoński: (1.1) töötu farerski: (1.1) arbeiðsleysur fiński: (1.1) työtön francuski: (1.1) au chômage; (2.1) chômeur hiszpański: (1.1) parado, desempleado; (2.1) parado , desempleado japoński: (2.1) 失業者 (しつぎょうしゃ, shitsugyōsha) kazachski: (1.1) жұмыссыз; (2.1) жұмыссыз niderlandzki: (1.1) werkloos niemiecki: (1.1) arbeitslos; (2.1) Arbeitsloser nowogrecki: (1.1) άνεργος, άεργος; (2.1) άνεργος rosyjski: (1.1) безработный (bezrabotnyj); (2.1) безработный (bezrabotnyj) słowacki: (1.1) nezamestnaný; (2.1) nezamestnaný szwedzki: (1.1) arbetslös turecki: (1.1) işsiz ukraiński: (1.1) безробітний (bezrobìtnij); (2.1) безробітний (bezrobìtnij)