__TOC__ espontáneo ()
przymiotnik (1.1) spontaniczny, odruchowy
espontaneidade
espontáneo ()
przymiotnik (1.1) spontaniczny, samorzutny, odruchowy (1.2) dobrowolny, ochotniczy (1.3) (o roślinach) dziki, naturalny, nieuprawiany rzeczownik, rodzaj męski (2.1) (tauromachia, futbol) na korridzie/stadionie: widz, który wyskakuje nagle na arenę/boisko podczas trwania spektaklu (2.2) (w odniesieniu do zawodu lub działalności) samozwaniec, uzurpator
(1) espontáneo , espontánea ; espontáneos , espontáneas
(1.1) generación espontánea → samorództwo
(1.1) franco, abierto, desenvuelto (1.2) voluntario (1.3) natural
espontanearse espontaneidad espontáneamente