bycie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) istnienie (1.2) znajdowanie się w jakimś miejscu (1.3) charakteryzowanie się jakąś cechą (1.4) wykonywanie jakiegoś zawodu (1.5) uczestniczenie w czymś (1.6) należenie do jakiejś organizacji
(1.1-6)
(1.2) Masz oczy marzące, i styl bycia luźny. / Na pozór łagodny, okrutny jesteś i próżny.Olga Jackowska piosenka To tylko tango z repertuaru grupy Maanam (1.3) Rzekomo bycie uczciwym popłaca.
(1.1) styl / sztuka / sposób / radość / plusy / minusy bycia kimś (jakimś) • rezygnować / zrezygnować z bycia kimś • bycie lepszym / gorszym / …
(1.1) bytność
(1.2) istnienie
(1.2) pobyt
obycie , byt , pobytówka , niebyt , bywalec być / bywać, pobyć, ubyć / ubywać, odbyć / odbywać, zbyć / zbywać, nabyć / nabywać, wybyć / wybywać, przybyć / przybywać, obyć się, wyzbyć / wyzbywać bytowy, pobytowy
bycie sobą
angielski: (1.1) being białoruski: (1.1) быццё esperanto: (1.1) estado francuski: (1.1) existence kazachski: (1.1) болмыс niemiecki: (1.1) Sein , -sein (np. Muttersein, Frausein), Dasein rosyjski: (1.1) бытие ukraiński: (1.1) буття́