wprawny ()
, ,
przymiotnik (1.1) mający w czymś wprawę
(1.1)
(1.1) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka.
(1.1) doświadczony, fachowy, obeznany, umiejętny, wyćwiczony, wykwalifikowany, zaznajomiony
(1.1) niedoświadczony, początkujący
wprawa , wprawka wprawnie
arabski: (1.1) ماهر fiński: (1.1) taitava