unosić ()
, ,
czasownik (1.1) dźwigać kogoś lub coś w górę, podnosić, wznosić, dźwigać, podciągać (1.2) utrzymywać na sobie, przenosić pewien ciężar, wytrzymywać jego nacisk (1.3) zabierać kogoś, coś ze sobą; uchodzić z kimś, z czymś; zagarniać coś z sobą, porywać, ponieść, przenosić, zanosić na inne miejsce (1.4) o uczuciach, doznaniach: kogoś owładnąć, ugłaskać, udobruchać, ułaskawić, ukrócić, ułagodzić, okiełznać, uśmierzyć, powściągnąć, zmiękczyć czasownik zwrotny unosić się (2.1) być owładniętym przez uczucie, wzburzyć się (2.2) dawać się przenosić, utrzymywać się na lub nad czymś (2.3) wzlatywać w powietrze
(1.1-4) (2.1-3)
(1.1) Ospały woźnica uniósł wielką kłodę drzewa i cisnął nią w motocykl… (1.3) Wąż wodny gonił drobną rybkę, unosząc kłębki mułu spomiędzy kamieni. (1.2-3) Wsiadałem wówczas w łódź i łagodny przypływ w cieśninie unosił mnie do drugiego brzegu.Henryk Sienkiewicz, Listy z podróży do Ameryki (2.1) Z początku uniósł się szalonym gniewem…Jan Potocki, Rękopis znaleziony w Saragossie (2.1) Nie unoś się, ale… to z twojego odszkodowania wymurowałam sąsiadowi z lewej taki ładny płot. (2.2) Rój szarych i białych mew unosił się nad tymi ruchliwymi skałami.Henryk Sienkiewicz, Listy z podróży do Ameryki (2.3) Moje skanery wreszcie odnajdują Świt, unoszącą się w fotelu katapultowym nieopodal powierzchni skały.
(2.1) unosić się honorem / gniewem (2.2) unosić się na fali / z wiatrem
uniesienie , unoszenie unoszony nosić, wznosić, znosić, przenosić
kto się zbytecznie hojnością unosi, sam potem często o jałmużnę prosi
angielski: (1.1) lift, raise, elevate; (1.2) carry; (1.3) kidnap; (1.4) move, seize, inspire; (2.1) unieść się gniewem: get angry, unieść się honorem: take offence; (2.2) float, float over ; (2.3) rise chiński standardowy: (1.1) 举 (jǔ) esperanto: (1.1) suprenlevi, levi, suprenigi; (1.3) kunporti; (2.2) supreniĝi; (2.3) ŝvebi hiszpański: (1.1) levantar jidysz: (1.3) אַוועקטראָגן (awektrogn), אַוועקבלאָזן (awekblozn) kataloński: (2.2) flotar tuvalu: (2.2) laga węgierski: (1.1) elsodor