ido ()
symbol (1.1) kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: ido
(1.1) kod ISO 639-1: io, kod Glottolog: idoo1234, kod Linguasphere: 51-AAB-db
ido ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;
(1.1)
(1.1) Uczę się ido.
angielski: (1.1) Ido baskijski: (1.1) ido esperanto: (1.1) Ido niemiecki: (1.1) Ido rosyjski: (1.1) идо słowacki: (1.1) ido ukraiński: (1.1) ідо węgierski: (1.1) ido
ido ()
rzeczownik (1.1) ido
ido ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ido
(1.1)
ido ()
rzeczownik (1.1) potomek (1.2) syn (1.3) uczeń, następca
(1.1)
idaro
ido ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ido przymiotnik (2.1) związany z ido
(1.1) (2.1) ido ; idos
ido ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) okoJames Frederick Schön, Vocabulary of the Haussa Language, Missionary Society, 1843, s. 33.
(1.1) idanuJames Frederick Schön, Vocabulary of the Haussa Language, Missionary Society, 1843, s. 160.
ido da ido, hauri da hauri → oko za oko, ząb za ząbJames Frederick Schön, Vocabulary of the Haussa Language, Missionary Society, 1843, s. 37.
ido ()
przymiotnik (1.1) otumaniony, ogłupiały, roztargniony, nieobecny
(2.1)
(1.1) ido , ida ; idos , idas
(1.1) Desde que te has casado te veo un poco ido. → Od kiedy się ożeniłeś, widzę, że jesteś trochę ogłupiały.
(1.1) chiflado, distraído
ir, irse ida
bierny od
ido ()
(1.1) imiesłów bierny (particípio) od czasownika ir
ido ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ido
ido ()
rzeczownik (1.1) ido