okupant ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) podmiot zajmujący zbrojnie terytorium innego państwa
(1.1)
(1.1) W pierwszej kolejności niemiecki okupant rozstrzelał na miejscowym kirkucie Żydów. Pozostałych wywiózł do obozu zagłady w Bełżcu.
(1.1) niemiecki / hitlerowski / austriacki / sowiecki okupant • polityka / terror okupanta • z rąk okupanta • opór przeciwko okupantowi • walka / współpraca / kolaboracja z okupantem • walczyć / współpracować / kolaborować z okupantem
okupacja , okupowanie okupantka okupować okupacyjny okupacyjnie
angielski: (1.1) occupier baskijski: (1.1) okupatzaile białoruski: (1.1) акупант , захопнік bułgarski: (1.1) окупатор , окупант czeski: (1.1) okupant duński: (1.1) okkupationsmagt , besættelsesmagt , besætter francuski: (1.1) occupant górnołużycki: (1.1) okupant hiszpański: (1.1) ocupante niemiecki: (1.1) Besatzungsmacht rosyjski: (1.1) оккупант słowacki: (1.1) okupant ukraiński: (1.1) окупант
okupant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) okupant
(1.1)
okupace , okupantka okupovat okupantský
okupant ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) okupant
okupacija okupaciski
okupant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) okupant
(1.1)
(1.1) uzurpátor
okupácia okupovať / okupačný, okupantský