regent ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę; (1.2) rejent, notariusz
(1.1-2)
(1.1) interrex
regencja regentka regencyjny
(1.1) (1.2) od (1.1)
angielski: (1.1) regent baskijski: (1.1) erregeorde bułgarski: (1.1) регент czeski: (1.1) regent duński: (1.1) regent esperanto: (1.1) regento francuski: (1.1) régent hiszpański: (1.1) regente ido: (1.1) regento niderlandzki: (1.1) regent niemiecki: (1.1) Regent nowogrecki: (1.1) αντιβασιλέας portugalski: (1.1) regente rosyjski: (1.1) регент rumuński: (1.1) regent starofrancuski: (1.1) regent szwedzki: (1.1) regent ukraiński: (1.1) регент węgierski: (1.1) régens
regent ()
rzeczownik (1.1) regent (1.2) regentka
(1.1-2) regent; regents
regent ()
rzeczownik (1.1) regent, władca
(1.1) Prinsesse er en datter til en regent eller en kone til en prins. → Księżniczka jest córką władcy lub żoną księcia.
regere
regent ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) regent
regent ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) regent
regent ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) regent